Teatr "A" jest zawodowym, offowym, impresaryjnym teatrem religijnym. Działając od 1996 r. ma w swoim dorobku 20 autorskich premier: m.in. musicale "Jonasz", "Tobiasz", "Pieśń nad pieśniami"; spektakle muzyczne: "Pasja", "Pastorałka", "Historyja o śmierci i chwalebnym zmartwychwstaniu Pańskim"; parakabaret biblijny "5 Przypowieści"; formy teatralno - oratoryjne: "Benedicti", "Neuma" i "Pelikan"; spektakle dla dzieci: "Bajka o Smoku Kubie" oraz "Początek"; moralitet "Kwidam - Rzeczy Ostatnie" oraz widowiska uliczne: "Apokalipsa", "Genesis", "Exultet", "Kadisz", "Pieśń o św. Franciszku", "Kolaż Bożonarodzeniowy" i "Siewca".
W ciągu 15 lat działalności grupa zagrała ponad tysiąc spektakli w Polsce i za granicą dla około pół miliona widzów. Przedstawienia Teatru A gościły na większości festiwali teatru ulicznego. Odbyło się kilkanaście europejskich tras - min. w Holandii, Szwecji, Niemczech, Włoszech, Czechach, Bułgarii, Mołdawii, Rumunii, na Węgrzech, Słowacji, Litwie, Ukrainie i Białorusi. Z widowiskiem "Pelikan" Grupa pojawiła się w sierpniu 2005 r. na Światowych Dniach Młodzieży w Kolonii, zaś w 2008 roku doszło do wystawienia spektaklu w rzymskim Panteonie.
Teatr "A" stara się łączyć popularny język teatru muzycznego z doświadczeniami europejskiej awangardy teatralnej. Sięga do polskiej kultury ludowej, łączy autorskie teksty z tekstami biblijnymi i staropolskimi, czerpie obficie z dorobku literackiego innych kultur, inspiruje się europejskim i bliskowschodnim folklorem. Zespół szuka piękna i sacrum. Podejmując religijne tematy stara się komunikować z widzem językiem jak najbardziej uniwersalnym. Wychodząc od spektakli dramatyczno-muzycznych wciąż poszukuje nowych form wyrazu – korzysta z języka teatru ulicznego, nie stroni od groteski, szuka inspiracji w średniowiecznych misteriach – zmierzając nieuchronnie w kierunku teatru totalnego.
Zespół od momentu swego powstania jest "teatrem w drodze" – wierny swojej "pielgrzymiej" tradycji cyklicznie organizuje tournee w kraju i za granicą. To programowe "wychodzenie do widza" kształtuje formę teatralnego przekazu – klarownego, czasem dowcipnego, acz nie rezygnującego z kulturowych podtekstów i wielopłaszczyznowości.
